Η εν λόγω διεθνής συνθήκη, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 5 Μαρτίου 1970, επιβάλλει ένα σύστημα πυρηνικών διασφαλίσεων (safeguards), υπό την ευθύνη του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ), και αποτελεί τη μόνη πολυμερή δέσμευση για τον πυρηνικό αφοπλισμό των χωρών. Ο κανονισμός διασφαλίσεων περιλαμβάνει δραστηριότητες με τις οποίες ο ΔΟΑΕ βεβαιώνει ότι μια χώρα τηρεί τις διεθνείς δεσμεύσεις της και δεν χρησιμοποιεί πυρηνικά προγράμματα για την παρασκευή πυρηνικών όπλων. Ειδικότερα, στόχοι της συνθήκης αποτελούν α) η μη διάδοση πυρηνικών όπλων, β) ο πυρηνικός αφοπλισμός και γ) η ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.
Ο ΔΟΑΕ με σκοπό να ενισχύσει την ικανότητά του να βεβαιώνει την ειρηνική χρήση των πυρηνικών υλικών που κατέχουν οι χώρες-μέλη, έχει αναπτύξει ένα επιπλέον εργαλείο, το Πρόσθετο Πρωτόκολλο. Το Πρόσθετο Πρωτόκολλο αν και δεν αποτελεί μια αυτόνομη συμφωνία, ενισχύει τον κανονισμό πυρηνικών διασφαλίσεων. Έως την 3η Μαϊου 2023, το Πρόσθετο Πρωτόκολλο είχε τεθεί σε ισχύ από 141 χώρες και την Ευρατόμ.
